Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego
Aby wyświetlić menu, musisz posiadać zainstalowanego Adobe Flash Playera, którego możesz pobrać stąd.

Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu
Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Wielkopolskiego realizuje przedsięwzięcie pn. "Ekoedukacja w parkach krajobrazowych Wielkopolski", dofinansowane przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Poznaniu.
www.wfosgw.poznan.pl


Serwis korzysta z tzw. plików cookies. Zapoznaj się z Polityką prywatności
Szukaj


Przemęcki Park Krajobrazowy utworzono 25 listopada 1991 r. na podstawie rozporządzenia nr 115a/91 Wojewody Leszczyńskiego w celu ochrony i zachowania jednego z najciekawszych fragmentów krajobrazu polodowcowego w Wielkopolsce (Pojezierze Sławskie będące częścią Pojezierza Leszczyńskiego) wraz z bogatymi zespołami leśno-jeziorno-łąkowymi.

Park zajmuje powierzchnię 22 344 ha. W województwie wielkopolskim znajduje się na terenie gmin: Wijewo, Przemęt, Włoszakowice, Śmigiel i Święciechowa (łącznie 19 450 ha - powierzchnia na podstawie Rozporządzenia nr 115a/91 Wojewody Leszczyńskiego z dnia 25 listopada 1991 roku w sprawie powołania Przemęckiego Parku Krajobrazowego oraz rozporządzenia nr 3/96 Wojewody Leszczyńskiego z dnia 9 kwietnia 1996 roku zmieniającego rozporządzenie Wojewody Leszczyńskiego z dnia 25 listopada 1991 roku w sprawie powołania Przemęckiego Parku Krajobrazowego; tekst jednolity ogłoszono Obwieszczeniem Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego w Lesznie z dnia 13 maja 1996 roku w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Wojewody Leszczyńskiego w sprawie powołania Przemęckiego Parku Krajobrazowego - Dz. Urz. Woj. Leszczyńskiego z 1996 r. Nr 22, poz. 89). Dodatkowo park obejmuje tereny województwa lubuskiego w gminie Wschowa (2894 ha - powierzchnia podana według Rozporządzenia Nr 3 Wojewody Lubuskiego z dnia 14 lutego 2008 roku w sprawie Przemęckiego Parku Krajobrazowego (Dz. Urz. Woj. Lubuskiego z 2008 r., Nr 14, poz. 341).

Krajobraz parku jest efektem ostatniego zlodowacenia bałtyckiego zwanego też północno polskim, które miało miejsce 15 tys. lat temu. Lądolód idący od Skandynawii, niosący ze sobą masy piasku, żwiru, gliny i kamieni, zatrzymał się na linii Zielona Góra–Leszno–Żerków i dalej Września–Konin–Gostynin. Wskutek ocieplenia klimatu lodowiec zaczął się cofać i pozostawił na miejscu olbrzymią ilość materiału, który utworzył liczne zagłębienia i wzniesienia mające swe nazwy: Góry Karpaty przy drodze Bucz–Boszkowo Wieś, Bycza Góra przy drodze z Barchlina do Poświętna. Natomiast z wód topniejącego lodowca powstały 24 jeziora, głównie o charakterze rynnowym, które połączone są ze sobą licznymi ciekami. Jeziora te są przeważnie zbiornikami płytkimi, o przeciętnej głębokości od 1,9 m do 6,5 m. Największe głębokości zanotowano na jeziorze Lgińsko (16,9 m) oraz Jeziorze Dominickim (17,1 m). Największe pod względem wielkości są jeziora: Przemęckie, Dominickie i Wieleńskie.

Na obszarze parku znajdują się 3 rezerwaty przyrody: „Jezioro Trzebidzkie”, „Torfowisko nad Jeziorem Świętym” oraz  „Wyspa Konwaliowa”

created by Studio Reklamy Gajzlerowicz